Εύα Μάγκου: « ΣΥΝΕΞΕΛΙΞΗ ΕΝΤΟΣ »

Η Δήμητρα είναι μια πετυχημένη πανεπιστημιακός και συγγραφέας που ζει ευτυχισμένη με τον άνδρα της και τα δυο παιδιά τους σε μια πόλη της Αμερικής, μέχρι που…
Η Δάφνη σπουδάζει στην Ιταλία ακολουθώντας την παράφραση του «Ω ξειν αγγέλειν πατράσι και μητράσι πως τούδε κοιμώμεθα τοις κοίνων χρήμασι ‘φαγόμενοι’»…
Ένα επιστημονικό λάθος και η συνείδηση σαν εν-συναίσθηση της Δήμητρας βρίσκεται να ‘συγκατοικεί’ με της Δάφνης, εντός της δεύτερης! Το σώμα που ‘υποστεγάζεται’ η συνείδηση σαν εν-συναίσθηση είναι λάθος, η χρονολογία είναι λάθος, ο χώρος είναι λάθος, και το πιο λάθος είναι η παντελής άρνηση συνεργασίας από την πλευρά της Δάφνης που πιστεύει πως χρειάζεται επειγόντως ψυχίατρο, μιας και είναι γνωστό πως το σόι της έχει ‘θεματάκια’ με φωνές και εικόνες που γεννά το μυαλό!
Ποιος θα ειδοποιήσει τον άνδρα της Δήμητρας πενήντα χρόνια αργότερα, εκείνο το μοιραίο πρωινό να μην κάνει την λάθος διαδρομή;
Η Δήμητρα, -η Μάνα-Γη-, χάνει την οικογένειά της όπως κι η Αρχαία Θεά, και τα δάκρυά της αλλάζουν τον Κόσμο. Η Φημονόη-Δάφνη, όπως και η πρώτη Πυθία, βλέπει το μέλλον και η διαφορετικότητά της την κάνει να ‘κλειστεί’ στους κόσμους της. Πάνω στους δυο χαρακτήρες χτίζω και παντρεύω τις ιστορίες τους σε άλλο χώρο και χρόνο. Τις ντύνω, -την κάθε μια για την εποχή που θα συναντήσει την άλλη-, μοντέρνες γυναίκες, και τις βάζω σε ένα ‘εκεί και τότε’ που μπορούν να συνυπάρξουν, στον εικοστό αιώνα και της μιας η συνείδηση σαν ενσυναίσθηση εντός της άλλης.
Η μια θα γιατρέψει τις πληγές της άλλης. Δυο γυναίκες που δοκιμάζουν, κοινωνούν και μαθαίνουν διαφορετικές και ποικίλες μορφές αγάπης. Μέσα από την προσφορά της μιας προς την άλλη μαθαίνουν πως το Σύμπαν ξεπληρώνει το καλό με Καλό…
Το ‘Συνεξέλιξη εντός’ δεν είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας… Είναι μια ιστορία παράλληλης εξέλιξης δυο διαφορετικών χαρακτήρων που μαθαίνουν να αγαπούν η πρώτη πέρα από οριοθετημένους κόσμους και η δεύτερη τον εαυτό της.
Το ‘τέλος’ δεν είναι τέλος, δεν υπάρχει ending σε τέτοιες ιστορίες γι αυτό κι ο ουροβόρος όφις είναι σημαντικός παράγοντας στην ανάπτυξη της ιστορίας. Το τέλος, -ακόμα κι ο θάνατος-, είναι μια αρχή που μόνο αν πας να συναντήσεις χωρίς φόβο θα κερδίσεις την ‘Βασιλεία των Ουρανών’.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *