Αυτή τη φορά, πάμε να γνωρίσουμε ένα νέο καλλιτέχνη με όρεξη και πάθος για τη μουσική. Αν και όπως μας είπε, νιώθει ξένος με αυτό που λέγεται χορός και πάρτι, μας έβαλε στο “δικό του” πάρτι και μας έκανε να χορέψουμε στους ρυθμούς της μουσικής του και να τραγουδήσουμε τους στίχους του τραγουδιού του “Γιατί δεν μιλάς μωρό μου¨.  Η μουσική είναι μάλλον “οικογενειακή υπόθεση” αφού το “μικρόβιο της μουσικής” το είχε ο πατέρας του και το “κόλλησαν τα αδέρφια του αλλά και ο ίδιος. Ο λόγος βέβαια για τον Τάσο Λούκο ! Αρκετά όμως σας είπα εγώ, πάμε να δούμε τι μας λέει ο ίδιος: 

  • Καλώς ήρθες στο ra2fono.gr! Μίλησέ μας για σένα και πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με τη μουσική.

Καλώς σας βρίσκω και σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση για κουβέντα! Αν έπρεπε να συστηθώ με λίγα λόγια, θα έλεγα ότι είμαι μουσικός/τραγουδοποιός και γράφω ελληνόφωνα 80s/90s ποπ-ροκ τραγούδια τα οποία προτιμώ να τα δουλεύω παρέα με συγγενείς και φίλους. Επίσης είμαι αρχιτέκτονας.

 

  • Ποια ήταν η πρώτη αφορμή που θυμάσαι και σε οδήγησε σε αυτό τον δρόμο;

Η μουσική ήταν ανέκαθεν μεγάλο ζήτημα στο σπίτι μου λόγω του σκληροπυρηνικού μουσικόφιλου και ερασιτέχνη κιθαρίστα πατέρα. Ταυτόχρονα ο μεγάλος μου αδελφός Σπύρος Λούκος, επίσης τραγουδοποιός, ασχολείτο από πολύ μικρός με τη μουσική, πράγμα το οποίο μιμήθηκα από νωρίς. Η χαριστική βολή ήταν το 99’ με την επανένωση των Socrates, όπου είδα ζωντανά τον Τρανταλίδη να παίζει τύμπανα και κατάλαβα ότι αυτό θέλω να κάνω κι εγώ.

 

  • Μίλησε μας λίγο για το single “Γιατί δεν μιλάς μωρό μου»! Είναι πολύ «ανεβαστικό» και σίγουρα προκαλεί όχι μόνο να το ακούσουμε αλλά και να το χορέψουμε…

Χαίρομαι πολύ που σας προκαλεί να χορέψετε! Ανέκαθεν αισθανόμουν ξένος με αυτό που λέγεται χορός και πάρτι, είτε ως καλεσμένος είτε ως οικοδεσπότης. Απ’ ό,τι φαίνεται ίσως κατάφερα να συμμετάσχω στο πάρτι με τη μουσική μου! Αποτελεί το πρώτο κομμάτι ενός κύκλου 10 τραγουδιών που θα κυκλοφορήσουν ως αυτόνομα releases. Στο video-clip του κομματιού δε μου έκανε την τιμή συμμετάσχει ως «μωρό» η απολαυστικότατη Άννη Θεοχάρη.

 

  • Τους στίχους, τη μουσική και την ενορχήστρωση την έχεις κάνει εσύ, πόσο δύσκολο ήταν;

Πράγματι μέχρι τώρα στα ελληνόφωνα τραγούδια μου το πράγμα είναι εξ ολοκλήρου δικής μου κατασκευής! Επίσης, συνήθως παίζω ή προγραμματίζω όλα τα όργανα του τραγουδιού. Όταν αυτό δεν είναι εφικτό κατά κανόνα ζητώ βοήθεια από τα δύο μου αδέλφια, τον Σπύρο για πιάνα και τον Θάνο για σαξόφωνα, ενώ για τις περιπτώσεις ενός δυσεύρετου οργάνου, όπως π.χ. είναι το όμποε, έχω την τύχη να γνωρίζω εξαιρετικούς συναδέλφους που μου προσφέρουν το ταλέντο και την καλή τους διάθεση.

Επίσης, θέλω να πω ότι στη θέση του mixing ηχολήπτη βρίσκεται πάντα ο παιδικός φίλος Χρήστος Ζαντιώτης και σε εκείνη του mastering ηχολήπτη ο εκλεκτός Απόστολος Σιώπης. Για να απαντήσω όμως και στο αν το βρίσκω δύσκολο να κάνει κανείς τόσο μοναχικά τα τραγούδια του, θα έλεγα ότι για μένα είναι καθαρή χαρά και πρόκληση. Τόσο για τους στίχους και τη μουσική, όσο και για την ενορχήστρωση. Και τα τρία αυτά συστατικά του τραγουδιού τα μαθαίνει κανείς, όπως μαθαίνει το μουσικό όργανο που έχει επιλέξει, έχει μέσα πολύ το στοιχείο της ανακάλυψης και μια αίσθηση σαν να ξετυφλώνεσαι όσο μαθαίνεις.

  • Οι στίχοι μιλάνε για κάποιο υπαρκτό πρόσωπο; Αν όχι, από πού τους εμπνεύστηκες;

Θα μου άρεσε να υπάρχει μια γοητευτική ιστορία πίσω από το τραγούδι, αλλά δυστυχώς το πράγμα είναι πολύ πιο πεζό! Το «μωρό» δεν έλεγε με τίποτα να σηκώσει το τηλέφωνο και είπα ότι θα την κατάφερνα αν της το ζητούσα μ’ ένα τραγούδι! Όταν ξεκίνησα να γράφω τραγούδια έγραφα αποκλειστικά για τις προσωπικές μου εμπειρίες.

Όσο περνάνε τα χρόνια, προσπαθώ και ευτυχώς σιγά σιγά το μαθαίνω, να κάνω τραγούδι εμπειρίες άλλων ή να πάρω αφορμή από μια πληροφορία από έναν φίλο και να φτιάξω μια φανταστική ιστορία. Βρίσκω μεγάλη αξία σε αυτό, γιατί πιστεύω ότι οι άνθρωποι στερεύουμε γρήγορα όσο «καταναλώνουμε» το μέσα μας για να δημιουργήσουμε. Κι όσο εσωτερικεύεις μια ιστορία ή μια φράση ενός φίλου, προκειμένου να την κάνεις τραγούδι ή βιβλίο ή ταινία, ίσως έχεις ελπίδα να πλατύνεις ο ίδιος.

 

  • Σου αρέσει να πειραματίζεσαι μουσικά; Υπάρχει κάτι που δεν θα ήθελες να ασχοληθείς;

Από πολύ νωρίς μου άρεσαν οι καλλιτέχνες που είχαν μεγάλο μουσικό εύρος και ήχο, όπως ο Σαββόπουλος, αλλά και εκείνοι που έμπλεκαν μουσικά ιδιώματα, όπως οι Socrates. Πλέον φέρω κι εγώ την αγωνία να φτιάξω κάτι που αφ’ ενός θα είναι έστω λίγο καινούριο για τα δικά μου πλαίσια και αφ’ ετέρου να καταφέρω να συνδυάσω τις όποιες μουσικές πληροφορίες έχω ρουφήξει ανά τα χρόνια. Όσο για τη δεύτερη ερώτησή σας, δεν έχω σκεφτεί κάποιο συγκεκριμένο ιδίωμα με το οποίο δεν θα ήθελα ποτέ να ασχοληθώ, μπορώ να πω όμως ότι εύχομαι να μην χρειαστεί να ασχοληθώ με οποιοδήποτε είδος μουσικής από ανάγκη βιοπορισμού.

 

  • Τι σκέφτεσαι για το καλλιτεχνικό σου μέλλον; Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου 10 χρόνια μετά;

Ονειρεύομαι αυτό που νομίζω πως ονειρεύεται κάθε άνθρωπος που γράφει τραγούδια, δηλαδή μια 24/7 μουσική ζωή, με δίσκους, ζωντανές εμφανίσεις, αποδοχή από το κοινό και ταυτόχρονα όλα αυτά να μου επιτρέπουν να βιοπορίζομαι χωρίς να χρειάζεται να εργάζομαι και εκτός μουσικής. Φυσικά, όλα αυτά με δεδομένο ότι υπάρχει λόγος να ασχολείται ο κόσμος μαζί μου! Δηλαδή να έχω κάτι να πω που πράγματι να έχει λόγο ύπαρξης. Σε 10 χρόνια από τώρα, αν το δω ρεαλιστικά, θα ήθελα να έχω εξασφαλίσει μια μεγαλύτερη ευκολία να επικοινωνώ τη μουσική μου με τον κόσμο που τον ενδιαφέρει.

 

  • Δημιουργικά έχεις επηρεαστεί από άλλους καλλιτέχνες; Ποιους;

Φυσικά και είμαι προϊόν των ακουσμάτων μου, όπως όλοι άλλωστε, δηλαδή προϊόν του σπιτιού μου, της εποχής μου και του τόπου μου. Θα έλεγα ότι οι βασικότερες επιρροές μου είναι ο Σαββόπουλος, οι Socrates, ο Δεληβοριάς, οι Active member και άλλοι. Όσον αφορά σε καλλιτέχνες του εξωτερικού, ο Randy Newman, οι Pink Floyd, ο Chris Rea. Επίσης με έχουν επηρεάσει και κάποιες φωνές, ως προς τον τρόπο που τραγουδάνε, όπως ο Δάντης και ο Μπίγαλης.

  1. Πως φαντάζεσαι τη ζωή σου χωρίς μουσική;

Εφιαλτική! Σαν να μου πήρε κανείς έναν από τους δυο-τρεις λόγους που έχω για να ξυπνήσω. Ελπίζω να μη συμβεί ποτέ, ούτε σε μένα, αλλά ούτε και σε κανέναν άνθρωπο που κάποια στιγμή στη ζωή του νοιώθει αυτό το κάλεσμα. Γιατί μετά από αυτό το σημείο του καλέσματος, όλες οι άλλες εναλλακτικές φαντάζουν λειψές.

  • Τι να περιμένουμε από εσένα, όταν με το καλό ξεπεράσουμε τα προβλήματα με τον ιό; (τα σχέδια σου)

Σίγουρα θα ανέβω στο πάλκο παρέα με συγγενείς και φίλους για να παίξω ξανά, σχεδόν αδιαφορώντας για το τι θα παίξω, αρκεί να ξανά-νιώσω αυτό το συναίσθημα που έχει το πατάρι! Αν πάνε όλα καλά, θα συνεχίσω τα αυτόνομα releases του πρώτου αυτού κύκλου τραγουδιών μου, στις γνωστές ψηφιακές πλατφόρμες και όταν ανοίξει το πράγμα, θα αρχίσω τις προσωπικές μου εμφανίσεις.

 

Τι θα συμβούλευες τους ακροατές του ra2fono.gr;

Δεν θα ήθελα να συμβουλέψω τίποτα σε κανέναν, γιατί το πράγμα σήμερα είναι τόσο δύσκολο να το ερμηνεύσει κανείς με σιγουριά, συνεπώς δεν νοιώθω ότι είμαι σε θέση να «κουνάω το δάχτυλο» προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Εύχομαι μόνο ψυχραιμία και δύναμη απέναντι στην παράλογη αυτή καραντίνα και την ολοένα κλιμακούμενη βία. Επίσης, βρίσκω αξία στο να προσπαθεί κανείς να επαγρυπνεί ώστε να ξεχωρίζει ποια ζητήματα έχουν πραγματική σημασία την κάθε στιγμή και ποια είναι απλά θέματα προς κατανάλωση. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για τις ερωτήσεις και τη φιλοξενία σας!

Σε ευχαριστούμε και σου ευχόμαστε πάντα επιτυχίες!!!

 

Ακούστε εδώ το τραγούδι:  “Γιατί δεν μιλάς μωρό μου”

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *